Ruch Autentyczny

Ruch Autentyczny jest formą ruchu ekspresyjnego o charakterze terapeutycznym która wywodzi się z podejścia do ruchu opracowanego w latach 50  przez Mary Starks Whitehouse, tancerkę i nauczycielkę tańca, prekursorkę psychoterapii tańcem i ruchem.
Whitehouse uczyła się tańca współczesnego u Marthy Graham i Mary Wigman. Ruch który opracowała, wywodzi się z jej doświadczenie nauczania tańca i jednoczesnego bycia w analizie jungowskiej i późniejszego zgłębiania teorii Junga. 
„Należy [go] «odnaleźć» w ciele, a nie założyć jak sukienkę czy płaszcz” pisała Whitehouse. To ruch, o którym można powiedzieć „coś mnie porusza, jestem poruszana_y”, który się przydarza i  który jest spontaniczną narracją ciała, pozbawioną planowania i oczekiwanego efektu. „Jest coś, co porusza się w nas (…), i właśnie to może nas wyzwolić”. To potencjał, który pozostaje w ukryciu, ponieważ został odrzucony lub/i zapomniany, ukarany przez otoczenie, zanegowany przez kulturę. Otoczony zakazem i wstydem, zepchnięty do nieświadomości. Może przypominać niepamiętane cierpienie, traumę doznaną na najwcześniejszych, lub nieco późniejszych etapach rozwoju. Uświadomienie sobie tych elementów, poprzez tą praktykę, może stać się elementem uwolnienia od różnych, powodujących cierpienie ograniczeń.

Jednym z celów praktyki Ruchu Autentycznego w tym ujęciu jest stawanie się autentyczną_nym, i to łączy ją z jungowską indywiduacją,  procesem stawania się zintegrowaną-nym autentyczną_nym „ja”. Dla Junga jedną z metod pracy ku indywiduacji była aktywna wyobraźnia, w ramach której taniec może nadawać nieświadomości widzialną, fizyczną formę integrowania świadomości z nieświadomością, być pewnego rodzaju „świadomym śnieniem”. 
Aktywna wyobraźnia polega na zanurzeniu się w nawracające fantazje, emocje i doznania cielesne, oraz wyrażanie ich poprzez różne formy sztuki, jak malowanie, rzeźbienie czy taniec. W ten sposób treści nieświadome pozostające dotąd tajemnicą i poza świadomym umysłem, mogą zyskać formę widzialną, słyszalną, werbalną- uświadomioną. Kiedy nieświadome symbole w postaci wizualnej, cielesnej czy wyobrażeniowej zostają uwolnione , człowiek w procesie indywiduacji  rozwija się ku swojej pełni.

Zapoczątkowaną przez Mary Whitehouse pracę kontynuuje analityczka jungowska Joan Chodorow, oraz zmarła w 2023 roku psychoterapeutka tańcem i ruchem i doktorka nauk mistycznych Janet Adler.
Praca Chodorow opiera się na analizie, pracy z aktywną wyobraźnią w ruchu, psychologią rozwojową, elementami międzykulturowymi, archetypami, snami i zabawą.
Nauczanie Janet Adler w formie Dyscypliny Ruchu Autentycznego skupia się na rozwoju świadomości (inner witness- wewnętrzna świadkini_świadek), oraz badaniu elementów mistycznych, takich jak klarowne widzenie, intuicja, bezpośrednie doświadczenie i zjawiska energetyczne.

Dyscyplina Ruchu Autentycznego

Ruch z wnętrza jest obrazem niejasnego i ukrytego krajobrazu podziemia naszej psychiki ukazanego za pomocą ekspresji ciała, ponieważ równowaga psychiczna wymaga ciągłego integrowania tego, co jawne, świadome, umysłowe, z tym co ukryte, cielesne i duchowe. Dialog z nieświadomością jaki dokonuje się za pomocą  ruchu z głębi, jest elementem twórczej samoaktualizacji. Może być sposobem na pozbycie się hamujących ograniczeń, pozwalający na stawanie się sobą. Dyscyplina Ruchu Autentycznego to praktyka ucieleśnionej świadomości, wywodząca się z tańca, tradycji mistycznych i uzdrawiania. Jest to współczesna praktyka mistyczna o świeckim charakterze, dostępna dla wszystkich, niezależnie od pochodzenia czy wcześniejszych doświadczeń, którzy interesują się rozwojem człowieka i ewolucją ludzkiej świadomości. Jest to praktyka wspierająca rozwój wewnętrznej_go świadkini_ka (inner witness), co jest jednym ze sposobów wyłaniania się współczującej świadomości.

Janet Adler,  z ruchem jako manifestacją nieświadomości zapoznała się praktykując u  Marian Chace, prekursorką Psychoterapii Tańcem i Ruchem a z Ruchem Autentycznym, ucząc się od Mary Whitehouse. Janet badała Ruch Autentyczny w obecności świadka od 1969 roku, odkrywając porządek wpisany w rozwój świadomości osoby poruszającej się, świadomości świadkini_ka, i relacji między nimi. Wewnętrzna świdkini_dek (inner witness), nić spajająca te dwa zjawiska, stanowi rdzeń jej trwających całe życie badań dotyczących ewolucji ucieleśnionej świadomości.

praktyka indywidualna

W praktyce indywidualnej, osoba z zamkniętymi oczami- „poruszająca się”- podąża za wewnętrznym impulsem do ruchu lub pozostając w bezruchu, eksplorując wewnętrzny świat odczuć, wyobrażeń, emocji i doświadczeń energetycznych. Druga osoba , nauczyciel_ka „świadkująca”, siedzi z otwartymi oczami, aktywnie śledząc fizyczną podróż osoby poruszającej się, jednocześnie badając swoje własne doświadczenie. Osoba świadkująca, zobowiązuje się rozpoznawać i zawierać w sobie swoje własne projekcje, z intencją pozostawania w czystej obecności.

Po rytuale poruszania się i świadkowania następuje rytuał mówienia i słuchania. Najpierw mówi poruszająca_y się, przywołując i lokalizując swoje doświadczenia wewnątrz ruchu, który upłynął. Świadkini_dek odpowiada, nie interpretując, uważnie decydując o tym, które aspekty swojego doświadczenia wypowiedzieć, aby pozostać blisko doświadczenia, którym podzielił_a się poruszająca_y się.

Z czasem,  w miarę udoskonalania uważności ucieleśnionego doświadczenia, język staje się bardziej precyzyjny, a niepowtarzalny głos poruszającej_go się, klaruje się i wzmacnia. Rytuały poruszania się i świadkowania oraz mówienia i słuchania wspierają i równoważą się nawzajem w praktyce, w której język służy za most pomiędzy ciałem a świadomością.

praktyka grupowa

Kiedy osoby czują się wystarczająco widziane, w naturalny sposób pragną widzieć innych klarowniej. To pragnienie może się realizować, kiedy osoby poruszające się stają się świadkiniami_kami dla innych osób poruszających, w diadach i triadach, a krąg praktyki zaczyna się poszerzać. Grupy prowadzone przez nauczyciela czasami przekształcają się w grupy rówieśnicze, w których uczestnicy dzielą się rolami i obowiązkami, ucząc się egalitarnych struktur współpracy. W tempie dostosowanym do siebie, praktykowanie tej dyscypliny kultywuje intymną wiedzę o sobie w obecności innych. Ta delikatna, relacyjna świadomość oddaje hołd tajemnicy bycia jednostką, jednocześnie ukazując naszą współzależność.

Głębokie poszanowanie indywidualnego głosu, nieodłącznie związane z praktyką, stale ugruntowuje i przenika kolektywną pracę z ciałem. Ta ważna równowaga prowadzi do ewolucji świadomości w grupach.

rozpoczynanie praktyki Dyscypliny Ruchu Autentycznego

 Rozpoczęcie praktyki indywidualnej poprzedzone jest konsultacją. Koszt sesji konsultacyjnej oraz sesji indywidualnej praktyki wynosi 200 zł. Sesje odbywają się w studio przy ulicy Szwedzkiej w Krakowie.

Rozpoczęcie praktyki grupowej poprzedza praktyka indywidualna w liczbie minimum 1-2 sesji. Koszt uczestnictwa w grupowej praktyce Dyscypliny jest opłatą za cykl praktyki, w ramach której grupy praktykuję przez kilka miesięcy i jest zależna od czasu jej trwania. Proszę o kontakt w razie pytań o możliwość dołączenia do trwających grup, lub przyszłych planowanych.